Ο Α. είναι ένας 13χρονος μαθητής της Α Γυμνασίου, ο οποίος σύμφωνα με γνωμάτευση από ιατροπαιδαγωγικές υπηρεσίες αντιμετωπίζει δυσκολίες σε μαθησιακό, συναισθηματικό και κοινωνικό επίπεδο που οφείλονται σε διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές (σύνδρομο Asperger). Ο μαθητής έχει κατακτήσει τη γραφή και την ανάγνωση σε βαθμό αντίστοιχο με το μέσο όρο των συμμαθητών του. Ο ρυθμός της γραφής του είναι σχετικά αργός και κατά την ανάγνωση απουσιάζει ο χρωματισμός της φωνής. Παρουσιάζει εξαιρετικές ικανότητες απομνημόνευσης, ιδιαίτερα πληροφοριών που του προκαλούν μεγάλο ενδιαφέρον π.χ. μάθημα ιστορίας. Δυσκολεύεται στην κατανόηση λογοτεχνικών κειμένων, μεταφορικού λόγου και στην γραπτή έκφραση ιδεών. Μπορεί πιο εύκολα να εκφραστεί στον προφορικό λόγο, αλλά όταν το κάνει αυτό αποφεύγει τη βλεμματική επαφή με το συνομιλητή του. Εκτός σχολείου, ο Α. υποστηρίζεται από παιδαγωγό, που τον βοηθάει στο διάβασμα και από ψυχολόγο, που τον βοηθά στην ανάπτυξη ψυχοκοινωνικών δεξιοτήτων. Ο Α. προσκολλάται πιο εύκολα στους ενήλικες που βρίσκονται γύρω του (γονείς, συγγενείς, δασκάλους) και δυσκολεύεται να προσεγγίσει τους συνομηλίκους του - ειδικά με δική του πρωτοβουλία. Δεν έχει συγκεκριμένους φίλους και τα ενδιαφέροντά του είναι πολύ ιδιαίτερα ( αεροπλάνα, αεροπορικές εταιρίες, δρομολόγια). Δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερες αισθητηριακές δυσκολίες , παρά μόνο εμφανίζει μια ενόχληση όταν συναναστρέφεται με ανθρώπους που έχουν πολύ λεπτή φωνή. Επίσης, νιώθει καλύτερα όταν τηρούνται οι ρουτίνες της καθημερινότητας και τάράζεται όταν κάτι προκύπτει που τον βγάζει εκτός προγράμματος (π.χ. μια σχολική αργία). Η εξέτασή του είναι προφορική ύστερα από πρόταση του ΚΕΔΔΥ και επιθυμίας του ίδιου και των κηδεμόνων του. Στο δημοτικό υποστηριζόταν από παράλληλη στήριξη και το ίδιο θα συνεχιστεί και στο Γυμνάσιο από ιδιώτη που πληρώνεται από τους γονείς και υποστηρίζει το μαθητή καθ'όλη τη διάρκεια του ωραρίου.
Ένας από τους πρώτους στόχους που πρέπει να τεθούν από τον εκπαιδευτικό της τάξης είναι η ομαλή ένταξη του μαθητή στη σχολική κοινότητα. Για να γίνει αυτό θα πρέπει καταρχήν να εμπλακούν όλοι όσοι έχουν κάποια αλληλεπίδραση με το μαθητή, από τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς, μέχρι τους συμμαθητές και τους γονείς. Πρέπει η σχολική κοινότητα να ευαισθητοποιηθεί σε θέματα διαφορετικότητας και εκφοβισμού. Συνεπώς το σχολείο θα πρέπει να υιοθετήσει έναν κώδικα συμπεριφοράς που θα εφαρμόζεται από όλους.
Αρχικά θα ήταν καλά ο καθηγητής να συζητήσει με τους γονείς του μαθητή και να ζητήσει την άδειά τους να αναφέρει την ιδιαιτερότητα του παιδιού με Asperger στην υπόλοιπη τάξη. Ενδεχομένως οι γονείς να μη συμφωνούν και αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στη μετέπειτα σχέσει εκπαιδευτικού-γονέων-μαθητή. Εφόσον υπάρξει συναίνεση από τους γονείς, ο εκπαιδευτικός θα μπορούσε να προβάλει ταινίες ή αποσπάσματα ταινιών με ήρωες άτομα με αυτισμό και σύνδρομο Asperger με σκοπό να έρθουν σε επαφή οι μαθητές με τις διαταραχές αυτιστικού φάσματος και να κατανοήσουν τη διαφορετικότητα αυτών των ατόμων. Η προβολή μπορεί να γίνει ως ξεχωριστή δραστηριότητα ή εντός των πλαισίων της σχολικής τάξης.
Έπειτα θα ήταν χρήσιμο να γίνει μία συζήτηση για προβληματισμό των μαθητών γύρω από την προβολή και διερεύνηση των γνώσεων ή των εμπειριών τους, για παράδειγμα αν υπάρχουν συγγενείς ή φίλοι με σύνδρομο Asperger, και τι γνωρίζουν γύρω από αυτό. Σε δεύτερο επίπεδο ο εκπαιδευτικός θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αποσπάσματα από το βιβλίο “Ποιός σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα” που αναδεικνύει τον τρόπο σκέψης των παιδιών με σύνδρομο Asperger και έπιειτα να ζητήσει από τους μαθητές να χωριστούν σε ομάδες και να δημιουργήσουν ένα πίνακα όπου θα αναγράφονται οι ιδιαιτερότητες που έχει ο καθένας σε σχέση με τις κοινωνικές επαφές ή τις αισθητηριακές τους προτιμήσεις. Για παράδειγμα "Δεν τρώω ντομάτα", "Δεν ανέχομαι τα μάλλινα ρούχα", "Μισώ το ροζ χρώμα" κλπ.
Με την παραπάνω δραστηριότητα θα μπορέσουν να συζητηθούν οι ιδιαίτερότητες όλων και να γίνει κατανοητό ότι όλοι μας έχουμε κάποιες ιδιαιτερότητες που μπορεί να φαίνονται παράξενες στα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας. Έτσι ο εκπαιδευτικός μπορεί να εξηγήσει ότι τα άτομα αυτά μπορούν να έχουν ένα σύνολο τέτοιων ιδιαιτεροτήτων που μπορεί να τους προκαλεί δυσκολίες στην καθημερική τους ζωή και στις επαφές τους με τους άλλους ανθρώπους. Στη συνέχεια οι μαθητές ενημερώνονται οτι ένας τέτοιος μαθητής πρόκειται να ενσωματωθεί στην τάξη τους και τους ζητείται να προτείνουν ιδέες που θα ήταν χρήσιμες σχετικά με τον τρόπο με τον οοποίο θα μπορέσουν να κάνουν το νέο συμμαθητή να αισθανθεί καλύτερα. Αφού αποφασισθεί ποιές από τις ιδέες τους πρόκειται να υλοποιηθούν, τους ζητείται να κολλήσουν αυτοκόλλητα με τα ονόματά τους πάνω στα θρανία που κάθονται και να κατασκευάσουν ένα σχεδιάγραμμα της τάξης που θα αναρτηθεί στον πίνακα ανακοινώσεων της τάξης.
Επιπλέον ο εκπαιδευτικός ενημερώνει σχετικά με την παρουσία του επιπλέον εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης δίπλα στο μαθητή, καθώς και για το ρόλο του. Δε θα πρέπει η παρουσία του εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης να δράσει απωθητικά προς τους συμμαθητές και να απομονωθεί ο μαθητής. Επίσης ζητείται να αναρτηθεί και το πρόγραμμα των μαθημάτων με ένα χρονοδιάγραμμα των διαλειμμάτων με σκοπό ο μαθητής να προσαρμοστεί όσο το δυνατόν πιο εύκολα στο χώρο και το πρόγραμμα της τάξης του.
Τέλος, ο εκπαιδευτικός μπορεί να ενθαρρύνει τη δημιουργία μιας ομάδας παιδιών με υψηλή κοινωνική κατανόηση ώστε να μπορούν να υπερστπιστούν αν χρειαστεί το συμμαθητή που δε μπορεί να διακρύνει έυκολα τις φιλικές από τις μη φιλικές πράξεις, αλλά και να αποτελέσουν μια γέφυρα που θα μπορέσει να εντάξει το παιδί στην παρέα - ομάδα της τάξης. Η παραπάνω ομάδα θα επωμισθεί και την ευθύνη της προσαρμογής του μαθητή και ενημέρωσής του σχετικά με απρόοπτες αλλαγές στο πρόγραμμα τους σχολείου ώστε να μη του δημιουργείται άγχος. Επίσης ενημερώνουμε τους συμμαθητές για τα ενδιαφέροντα και τις κλίσεις του νέου συμμαθητή και τους ενθαρρύνουμε να τον συμπεριλάβουν σε δραστηριότητες σχετικές με τα ενδιαφέροντά του, προκειμένου να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθηση του μαθητή.